KUN JE ECHT EEN GEBROKEN HART HEBBEN ?

Een gebroken hartsyndroom is een tijdelijke hartaandoening die vaak wordt veroorzaakt door stressvolle situaties, zoals de dood van een geliefde. De aandoening kan ook worden veroorzaakt door een ernstige lichamelijke aandoening of een operatie. Mensen met een gebroken hart syndroom kunnen plotseling pijn op de borst hebben of denken dat ze een hartaanval hebben.
Bij een gebroken hart syndroom, is er een tijdelijke verstoring van de normale pompfunctie van uw hart in één deel van het hart. De rest van het hart functioneert normaal of met nog krachtigere contracties. Een gebroken hartsyndroom kan worden veroorzaakt door de reactie van het hart op een golf van stresshormonen.
De aandoening kan ook door takotsubo-cardiomyopathie, apisch ballon-syndroom of stress-cardiomyopathie worden genoemd. De symptomen van het gebroken hart syndroom zijn behandelbaar en de aandoening lost zichzelf meestal op binnen een aantal dagen of weken.

symptomen De symptonen van een gebroken hartsyndroom kunnen een hartaanval nabootsen. Veel voorkomende symptomen zijn:
Pijn op de borst. Kortademigheid? Elke langdurige of aanhoudende pijn op de borst kan een teken zijn van een hartaanval, dus het is belangrijk om het serieus te nemen en 112 te bellen als je pijn op de borst ervaart.

Wanneer een dokter bezoeken? Als u pijn op de borst, een zeer snelle of onregelmatige hartslag of kortademigheid na een stressvolle gebeurtenis heeft, bel dan onmiddellijk 112 of medische spoedhulp.

Oorzaken De exacte oorzaak van het gebroken hart syndroom is onduidelijk. Men denkt dat een golf van stresshormonen, zoals adrenaline, tijdelijk de harten van sommige mensen kan beschadigen.
Hoe deze hormonen het hart kunnen verwonden of dat iets anders verantwoordelijk is, is niet helemaal duidelijk. Van een tijdelijke vernauwing van de grote of kleine slagaders van het hart is vermoed dat het een rol speelt.
Het syndroom van een gebroken hart wordt vaak voorafgegaan door een intense fysieke of emotionele gebeurtenis. Enkele mogelijke triggers van het syndroom van een gebroken hart zijn:
Nieuws over een onverwachte dood van een geliefdeEen beangstigende medische diagnoseHuiselijk geweldHet verliezen – of zelfs winnen – van veel geldSterke argumenten een verrassingsfeest optreden in het openbaar baanverlies scheiding Fysieke stressoren, zoals een astma-aanval, een auto-ongeluk of een grote operatie Het is ook mogelijk dat sommige medicijnen, zelden, het gebroken hart syndroom veroorzaken door een golf van stresshormonen te veroorzaken. Geneesmiddelen die kunnen bijdragen aan het syndroom van een gebroken hart zijn:
Epinephrine (EpiPen, EpiPen Jr.), die wordt gebruikt voor de behandeling van ernstige allergische reacties of een ernstige astma-aanvalDuloxetine (Cymbalta), een medicijn voor de behandeling van zenuwproblemen bij mensen met diabetes, of als behandeling tegen depressieVenlafaxine (Effexor XR), een behandeling voor depressieLevothyroxine (Synthroid, Levoxyl), een medicijn voor mensen van wie de schildklier niet goed werkt.

Hoe is het gebroken hartsyndroom anders dan een hartaanval? Hartaanvallen worden over het algemeen veroorzaakt door een complete of bijna volledige blokkering van een hartslagader. Deze blokkade is te wijten aan een bloedstolsel dat zich op de plaats van vernauwing van vetophoping (atherosclerose) in de wand van de slagader vormt. Bij het syndroom met een gebroken hart worden de hartslagaders niet geblokkeerd, hoewel de bloedstroom in de bloedvaten van het hart kan worden verminderd.
Risicofactoren Er zijn een aantal bekende risicofactoren voor het gebroken hart syndroom, waaronder:
Sekse.    De aandoening treft veel vaker vrouwen dan mannen. Leeftijd.   Het lijkt erop dat de meeste mensen met een gebroken hartsyndroom ouder zijn dan 50 jaar. Een geschiedenis van een neurologische aandoening. Mensen met neurologische aandoeningen, zoals een hoofdletsel of een epileptische aandoening (epilepsie) hebben een groter risico op het syndroom van een gebroken hart. Een vorige of huidige psychiatrische stoornis. Als je stoornissen hebt gehad, zoals angst of depressie, heb je waarschijnlijk een hoger risico op een gebroken hart syndroom.complicaties
In zeldzame gevallen is het hartfalen fataal. De meesten die een gebroken hartsyndroom ervaren, herstellen echter snel en hebben geen langdurige gevolgen.
Andere complicaties van het gebroken hart syndroom zijn onder meer: vocht in uw longen (longoedeem) Lage bloeddruk (hypotensie) Verstoringen in uw hartslagHartfalen Het is ook mogelijk dat je opnieuw een gebroken hartsyndroom hebt als je een andere stressvolle gebeurtenis hebt. De kans dat dit gebeurt, is echter laag.
Het voorkomen Er is een kleine kans dat een gebroken hartsyndroom opnieuw kan optreden na een eerste episode. Er is geen bewezen therapie om extra afleveringen te voorkomen.
Veel artsen adviseren een langdurige behandeling met bètablokkers of soortgelijke medicijnen die de potentieel schadelijke effecten van stresshormonen op het hart blokkeren. Het herkennen en beheersen van stress in je leven kan ook belangrijk zijn om het syndroom van een gebroken hart te helpen voorkomen, hoewel er momenteel geen bewijs is om dit te bewijzen.

Diagnose Als uw arts vermoedt dat u een gebroken hartsyndroom heeft, zal hij of zij deze onderzoeken en tests gebruiken om een ​​diagnose te stellen:
Persoonlijke geschiedenis en fysiek examen. Naast een standaard lichamelijk onderzoek, zal uw arts ook graag uw medische geschiedenis willen weten, vooral of u ooit hartziektesymptomen heeft gehad. Mensen met een gebroken hart syndroom hebben meestal geen symptomen van hart-en vaatziekten voordat ze worden gediagnosticeerd met een gebroken hart-syndroom. Ook zal uw arts willen weten of u recentelijk grote spanningen heeft ondervonden, zoals de dood van een dierbare.
Elektrocardiogram (ECG). In deze niet-invasieve test plaatst een technicus draden op uw borst die de elektrische impulsen registreren die uw hart doen kloppen. Een ECG registreert deze elektrische signalen en kan uw arts helpen onregelmatigheden in het ritme en de structuur van uw hart op te sporen.
Echocardiogram. Uw arts kan ook een echocardiogram bestellen om te kijken of uw hart is vergroot of een abnormale vorm heeft, een teken van een gebroken hartsyndroom. Dit niet-invasieve examen, inclusief een echografie van je borst, toont gedetailleerde beelden van de structuur en functie van je hart.
Ultrasoundgolven worden verzonden en hun echo’s worden opgenomen met een apparaat dat een transducer wordt genoemd en dat buiten uw lichaam wordt gehouden. Een computer gebruikt de informatie van de transducer om bewegende beelden op een videomonitor te maken.
Bloedtesten. De meeste mensen met een gebroken hart hebben een verhoogde hoeveelheid bepaalde enzymen in hun bloed. Uw arts kan bloedtesten laten doen om te controleren op deze enzymen om het diagnose hartfalen te helpen diagnosticeren.
X-thorax. Uw arts zal waarschijnlijk een thoraxfoto van uw borst maken om te kijken of uw hart is vergroot of de vorm heeft die kenmerkend is voor het gebroken hartsyndroom, of om te zien of er problemen in uw longen zijn die uw symptomen kunnen veroorzaken.
Cardiale magnetische resonantie beeldvorming (MRI). Voor deze test lig je op een tafel in een lange buisachtige machine die een magnetisch veld produceert. Het magnetische veld produceert gedetailleerde foto’s om uw arts te helpen uw hart te evalueren.
Coronair angiogram. Tijdens een coronair angiogram wordt een type kleurstof dat zichtbaar is voor röntgenapparatuur in de bloedvaten van uw hart geïnjecteerd. Vervolgens neemt een röntgenapparaat snel een reeks afbeeldingen (angiogrammen) die uw arts een gedetailleerd beeld geven van de binnenkant van uw bloedvaten. Omdat het syndroom van een gebroken hart vaak de tekenen en symptomen van een hartaanval nabootst, kan een coronair angiogram snel worden uitgevoerd om een ​​hartaanval uit te sluiten. Mensen met een gebroken hart hebben vaak geen blokkades in de bloedvaten, terwijl mensen met een hartaanval meestal een blokkade hebben die zichtbaar is op een angiogram.
Zodra het duidelijk is dat u geen hartaanval krijgt, zal uw arts controleren of uw tekenen en symptomen zijn veroorzaakt door het syndroom van gebroken harten.

Behandeling
Er is geen standaardbehandeling voor gebroken hartsyndroom. De behandeling lijkt op de behandeling van een hartaanval totdat de diagnose helder is. De meeste mensen blijven in het ziekenhuis terwijl ze herstellen.
Als het duidelijk is dat het syndroom van gebroken hart de oorzaak van uw symptomen is, zal uw arts u hartmedicamenten voorschrijven die u moet innemen terwijl u in het ziekenhuis bent, zoals angiotensine-converterende enzymremmers (ACE-remmers), bètablokkers of diuretica. Deze medicijnen helpen de belasting van uw hart te verminderen terwijl u herstelt en kunnen verdere aanvallen helpen voorkomen.
Veel patiënten herstellen binnen een maand of zo volledig. Vraag uw arts hoe lang u moet doorgaan met het innemen van deze medicijnen als u eenmaal hersteld bent, omdat de meeste binnen drie tot zes maanden kunnen worden gestopt.
Procedures die vaak worden gebruikt om een ​​hartaanval te behandelen, zoals ballonangioplastie en plaatsing van stents, of zelfs een operatie, zijn niet nuttig bij de behandeling van het syndroom van een gebroken hart. Deze procedures behandelen geblokkeerde slagaders, die niet de oorzaak zijn van het syndroom van een gebroken hart. Maar coronaire angiografie kan worden gebruikt om de oorzaak van de pijn op de borst te diagnosticeren.

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/broken-heart-syndrome/symptoms-causes/syc-20354617?utm_source=facebook&utm_medium=sm&utm_content=post&utm_campaign=mayoclinic&geo=national&placementsite=enterprise&mc_id=us&cauid=100502&linkId=66234993